Market Mayası ile Tarif Edilen Bir Poğaçayı,Ekşi Maya İle Tecrübe Etmek!

Bu yazıyı yazarken dinlediğim müzik;burada

Gün nasıl başlarsa başlasın,bu bizi ilgilendirmemeli..Olumsuz hava şartları olabilir,ki kış!

Olumsuz ruh halleri olabilir,ki insanız ve hayat hiç de toz pembe değil!

Başlayan günü,kontrol altına almak gerekiyor..Kendi seçimlerimizle..Nasıl istersek öyle..

Düşünce gücü mü denir buna,irade mi,yoksa Pollyanna edebiyatı uygulaması mı demeli?

Hiç fark etmiyor,güzel bir müzik ve en sevdiğimiz herhangi bir uğraş,iki mısra şiir,bir tutam hayal...

Hayatın,istediğimiz,gönlümüzden geçen durum ve şeyleri,kişileri,bize düşündüğümüz an vermemesi yanında,çok çok istesek,yalvarsak,dua etsek de vermediği bir gerçek!!

O halde biz de boş durmamalıyız..Karşı saldırı!!

En sevdiğimiz kişilerin yanı başımızda olduğunu düşünerek işe başlayabilir ve bir fincan sıcak kahveyi,iş yerimizde yada evimizde,bu huzur eşliğinde yudumlayabilir ve daha başka neleri seviyorsak,o işlere kafa yorabiliriz!

Ben de bu sabah,aşırı bir sis içinde kalan ilçeyi,mutfak penceresinden göremezken,içimden tatlı ve aydınlık bir işle uğraşmak gerektiğine karar verdim..Hoş;ilçeyi pencereden görsem de bir,görmesem de..Her halükarda;yabancı...Alışılamaz derecede!

Çok sevdiğim kardeşim ve dostumdan almış ve daha önce de market mayaları ile denemiştim bu poğaça tarifini..

O kadar yumuşak,o kadar cezbedici bir poğaça düşünün,o kadar olur,pamuk ya da bulut misali..

Ekşi maya ile yapılacak bu gün :)

Hamur için gerekenler;

1 şişe soda
1 su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı ılık süt
1 yemek kaşığı toz şeker
1 su bardağı EKŞİ MAYA(burada aslında 1 paket ınstant maya olmalıydı asıl tarifte)
2 yumurta(ikisinin akı,birinin sarısı,kalan bir yumurta sarısı,poğaça üstüne sürülecek)
Aldığı kadar un..
Tuz YOK :))

Ekşi mayayı zaten ekmek yapmak için buzdolabından çıkarmıştım..1 su bardağı ekşi mayayı bir kasede bir su bardağı ılık süt ile erittim..Şekeri ekledim.İyice karıştırıp,soda,sıvıyağ,yumurta ve unu da ekleyerek hamuru hazırladım..

Hamurun kabarmasından endişe duyduğum için,tam buğday unu yerine,böreklik,pastalık,özel amaçlı beyaz un kullandım..

Bir buçuk saat dinlenmeye bıraktığım hamuru,süre bitiminde,mandalina büyüklüğünde hamur parçaları kopararak,elimle yuvarlayıp,yağlı kağıt yerleştirilmiş tepsiye dizdim...

Önceden 180 derece ısıda ısıttığım fırına yerleşen poğaçalar,yaklaşık yarım saat sonra,kesinlikle yüzümü güldürecek bir durumdaydılar...

Üst kısımlarına,ayırdığım yumurta sarısını sürdüm..Yumurta sarıları,fırının içinde kızarmış harika bir renk alınca,piştiklerine karar vererek çıkardım..

Her zaman olduğu gibi,ekşi maya yine beni utandırmadı..Yüzümü güldürdü...

Gün de güzel başladı..

Ardından biraz Cemal Süreya okumak,sonra yine,ardından,küçük bir insanla muhabbet etmek,sisleri dağıttı.

Nice parlak güneşli bahar ve yaz günleri,bizi beklesin ve karşılasın dileğimle!...

Bir de asıl mesele,ekşi mayayı kullanmaktan korkmayalım..O hal ediyor :)))

Yanık Bir Ekmeğin Düşündürdükleri...

Bir yer?!..Hiç bir ''ayrıntılı anlatım cümlesi'' olmaksızın?!

Bu fotoğrafa bakarken,bir şeyler düşünüyor musunuz?

Yoksa sadece,öylesine bakıyor musunuz?

Sanmam..İnsan düşünen hayvandır?! Sanki gezegende yaşayan diğer hayvanlar,''düşünemeyen canlılar'' mış gibi!!

Her canlı düşünür,yerde yürüyenler,havada uçanlar,denizde yüzenler,toprağa kök salanlar,hepsi...
Bu durumda,insan,düşünen canlı olma özelliğiyle,ön sırada ve özel değildir!

İnsan,çok kapsamlı düşünen hayvan..Hain,kurnaz,çapraz ilişkilendirme yeteneği gelişkin..
Kalp kırabilen,yalan söyleyebilen,dışlayan,sevgisizliği ve ilgisizliğiyle,karşısındakini ölüme bile sürükleyebilen..Kendi türüne acımasızlığıyla ünlü ama bir o kadar da güçlü,yoktan var edebilen,zamanlara damgalar vuran,zeki,duygulu,sarılmayı da bilen,gözyaşıyla da ağlayabilen;hassas hayvan!

Bu düşünceler nereden geldi?
Kalemi güçlü bir dostumun,geceden bu yana okuduğum,beni bu günden alıp,içsel dalgalara,sorgulara götüren notları,çokça sevdiklerime duyduğum koyu hasret ve üzerinde çalıştığım son ekmek,bana haddimi bildirdi..Hiç bir konuda ''ben tamamım artık'' denemez..İnsan ne kadar da inansa içinde biriktirdiklerine,ne kadar da yetkin olmaya çabalasa,o inandığı ''şeyler silsilesi'',bir anda üzerine yıkılabilir..Düşünebilen canlı olması yetmez,o an..

Bütün konsantrasyonu,yine o düşünme becerisiyle,yok olabilir..

Kendini kandırmaları,bir anlık aydınlanmayla son bulabilir..

Oynadığı hayat oyunundan,ansızın kendini çıkarabilir..

Oyalanırız..Her şey oyalar aslında bizi.''Gerçek olandan uzak'' yaşamaya alışık olabilmek için..Sevdiklerimizden uzak yaşamaya,hayatımızda eksikliğini hissettiğimiz olguların yokluğuna,günlük rutinlerin anlamsızlığına,yaşadığımız coğrafyanın parçası olarak,hayatımızı tükettiğimiz fikrine ve bir gün her şeyin biteceğini bile bile,küçük-büyük olmadık işlere üzülerek yaşamaya alışmak..Bu liste aslında dehşet verici biçimde kabarık bir liste!

Oyalanırız..

Sevdiğimiz,büyük ilgi duyduğumuz bir konuyu seçerek,ona odaklanarak oyalanabiliyor isek,şanslıyız,bir parça..İşin diğer parçasındaki şanssızlık ise,''oyalanmak'' net bir durum bildirisi değil,sisli,flu bir durum bildirisidir!

Yetkin olduğumuzu sanmayın..Ne duygularımızda,ne yeteneklerimizde,ne de ifadelerimizde..Bir anlık dalgınlık,hüzün ve yahut hasret,eğer yoğunsa,her işimizi,al aşağı edebilir :)

Bu ekmeğin hamuruyla çok severek,büyük bir konsantre ile uğraşamadım.

Ekşi mayasını izlerken,keyif duyamadım.

İlk mayalanma ve ikinci dinlenme süresi boyunca,her şey normaldi..Heyhat,güne yoğun bir karmaşa,hasret duygusuyla başladım.

Ekmeğe gidip gelip bakmadım,sevgimi ve ilgimi ona yoğunlaştırmadım..Günün yorgun garipliği,sıkı biçimde duygu bağı kurduğum ekmeklere de yansıyabiliyormuş,anladım..

İlk kuzine(soba) ekmeği olması da cabası..Bu ekmek fena yandı!

Sebebi biliyorum..

Bazen hiç bir şey oyalamaz insanı.Öyle günler,olur.

O gün belki de ihtiyacımız olan,daha fazla oyun oynamaktır.Daha yoğun oyalanmak için bir şeyler icad etmek gerekiyordur.

Gereken şey,oturup da özlemek değildir...

Belki de dışarı çıkmak,en güzel çaredir..Uzun bir yürüyüş ve sakinlikten sonra,bol oksijenin de yardımıyla,belki düzeni kaymış her şeye bir ayar getirilebilir :) Yeter ki akıl edilebilsin..

Arada ekmekler kabarmayabilir,yanabilir,olmayabilir..Olabilir!

Ekmek fotoğrafında gördüğümüz öndeki dilimin yanık kenarı,bir fare tarafından kemirildi..
Evlerimizde,şimdi uzakta olan,bazı ''sevgili fare''lerin,hasretlerinin bitme ihtimali,paylaşımlarımızın ara sıra olabildiği,yabancı zamanlarda dahi olsak,bunun kısa sürmesi,çok önemli :)

Nasıl olsa,hiç bir şey sonsuz değildir :)

Sevmek;mükemmelliğin ta kendisidir,paylaşmak ve sarılmak ise her şey :)

Sık sık,hayatın ne kadar güzel ve doyulmaz olduğunu düşündüren,sonsuz ve vazgeçilmez,büyük sevgilerinizin/sevgililerinizin  olması dileğimle!..

Kozmos!

Çağlar boyunca girişilecek sabırlı ve dikkatli çalışmalar,bugün için sır perdesinin ardında kalan bir çok şeyi aydınlığa kavuşturacaktır.Insan evrenin sırlarını araştırmak için yaşamının tümünü bile harcasa,yine de böylesine engin bir sorun karşısında yeterli olamaz.Bu nedenle bilgiler,ancak çağlar aşıldıkça insanoğlunun önüne serilecektir.Bir zaman gelecek,o günün insanları kendilerince bilinen şeylerin daha önceleri bilinmeyişine şaşacaklar...Bir çok buluşun ortaya çıkışı, bizlerin anısı çoktan silinip gittiği dönemlere rastlayacaktır.Her çağın insanına araştırılmak üzere sorular gizlemesini beceremeyen bir evren,çekici olmaktan uzak,tek düze bir yaşam ortamı oluştururdu.

Seneca-Doğa Sorunları
7.Kitap M.S.1.Yüzyıl

Doğa; her şeydir!

Kosmos -Prof.Dr.Carl Sagan  (alıntıdır.)