Sizden Gelenler-II

Merhaba;

Bu sayfanın müzik parçasını buradan dinleyebilirsiniz :)

Şubat ayında baharı yaşadık,hatta neredeyse son 5 gündür yaz havası hakimdi..Bütün ağaçlar pembe beyaz çiçekle doldu.Hem de ne kadar hızla..Fakat dün geceki fırtına ve yağmur,hemen her yıl olduğu gibi,erken açan çiçekleri maalesef,talan etti!..

Bahar çok uzak değil,ilk cemre toprağa düştü.Sabah gün doğarken kuşların uzun uzun şarkıları duyuluyor..Bahçelerde bebek kedicikler oynaşıyor,yine de Şubat'ın kalan günleri ve Mart ayı soğuk günleri yaşatacak..Güneşi,sıcağı sevdiğimiz gibi,yağmur bulutlarını,soğuk havayı,fırtınaları da seviyoruz elbette;ki hepsi bir bütünün değişik parçaları..Biri var olmadan,diğeri de var olamaz..

Şimdi karanlık ve fırtınalı bu günde,canım Şebnem'in içimizi şenlendirecek güzel ekmeklerini paylaşacağım..

Bu güzel çıtır ve gevrek ekmek,geçtiğimiz hafta sonunun ekmeği idi.Ekşi mayası Yaşar ve tam buğday unu ile hazırladığı ekmeğin kokusunu duyabiliyorum :))

Ellerine sağlık olsun Şebnem'ciğim :))

Bu fotoğraflarda inceleyeceğimiz ekmek de bir önceki haftanın güzeli...Patlamış,çatlamış muhteşem kabuğu ile alkışlanacak güzellikte,kıskandım :) Ne kadar güzel !!!

Dostumun,bu iki ekmek arasında deneyimlediği ekşi mayalı poğaçasını da paylaşıyorum,ki aslında ben de bu haberi bekliyordum,ekşi mayası ile ekmek dışında bir tecrübe edinmesini..Bu da hal oldu!

Umalım ki,başka katılımcılarımız da olur,farklı güzelliklere bakarak kendi bilgi ve becerilerimizi sınarız..

Çok teşekkür ediyorum;benimle ekşi mayalı ekmeklerini paylaştığın için,canım dostum!..

Yeni güzel ekmeklerin ve haberlerin ile buluşana kadar,mutfağında nice güzel ve tatlı deneyimler diliyorum sana..

Bahar gibi geçen günlerde,bol bol yürüdüm ve etrafı izledim.Bir kaç fotoğraf da doğadan ekliyorum!Sevgi dolu sağlıklı günler,haftalar,aylar,yıllar bizimle olsun! :)

Eğer Ekşi Maya Sahibi İseniz,Nasıl Tatile Gidersiniz?

Uzun bir aradan sonra,bu gayet soğuk kış günlerinde,maksimum derecede sıcak yaz günlerini özlerken,mayalı sohbetlerimize eşlik etsin diye şu müzik parçamızla,''MERHABA'' diyorum;dinleyebilirsiniz.


Okullar yarı yıl tatiline girdiğinde,Ankara'ya gitmeye karar verdik.Korktuğum şey;mayamı evde yalnız bırakmak ya da onun ölümüne neden olmaktı.Fakat biga usulü saklayabildiğimi bildiğim ekşi mayamı,kavanozdaki sıvı halinden,katı hale dönüştürürsem,böyle korkularımın olmayabileceğini düşünerek hazırlığa başladım..

Kavanozda bulunan ekşi mayanın tamamını bir kaba dökerek,yalnızca bol un ilavesi ile ele asla yapışmayan yumuşak bir hamur haline getirdim.Bir kaç parçaya bölerek elimle küçük çubuklar haline getirip,içine biraz un koyduğum kavanoza yerleştirdim.Üstlerine de bol un serperek kavanoz kapağını kapatıp valize yerleştirdim.

Ekşi maya,''biga usulü'' korunmaya alındı ve yaklaşık olarak 11-12 saat valizde yolculuk yaptı.Ankara'ya eve vardığımda,kavanozdaki unlu hamur parçalarını yine bir kaseye alarak,ılık su ile eski kıvamına gelene kadar eriterek,o koyu sıvı formuna ulaştırdım.Ve yine bir kavanoza boşaltıp,aktifleşmesi için 1-2 saat mutfak ortamında bıraktım.Maya kabardığında,buzdolabına yerleştirdim.

Ankara'da kaldığım bir hafta süre içinde,ekşi mayayı 2 kez besledim ve bir kez de ekmek yaptım..

Başka bir fırında ekmek yapmayı tecrübe etmek de benim için çok keyifli oldu..Zaten her seferinde keyif olan bu işlem,bir kat daha eğlenceliydi..

Şimdi Ankara'lı ekmeğin görüntülerini paylaşacağım,buyurun :)

Her güzel ve mutluluk sebebi olan mevzuu gibi,Ankara tatili ve sevdiklerimizle birliktelik de,rüzgar gibi tatlı tatlı esti,geçti,gitti..

Hoş bir seda kaldı kalbimizde! Sevmek,sevilmek,değer vermek,birlikte muhabbet etmek,geniş sofraları,seslerimizle süslemek,paha biçilmezdi..Bence milyar kere teşekkür etsem yine az,ev sahibeliğin,neşen için teşekkürler canım dostum,kardeşim,arkadaşım Şebnem!...

O an için bilemezdik elbette ama bir kaç kare güzel fotoğraf da,gelecekte bakıp bakıp gülümsetecek tatlı anılarımızdan oldu..

İster fırtınalarla dolu zemheri kış olsun,ister sımsıcak bir yaz,bazen gözlerimiz hüzünden ıslanır bazen gülmekten..Asıl mesele,seviyor olmak..Sevebiliyor olmak..İçi titreyerek naifçe düşünmek..

Aile,doğa,hayvanlar,çocuklar,sağlığımız,günlerimiz,yıllarımız..Sevgiyi ve ilgiyi hak eden,bizi biz yapan hayatımıza ait her bir ayrıntı..

Tatil bitti,bundan böyle güzel ekmekler yapmaya,kaldığımız yerden devam :)

Kalplerimizdeki sevgiye ve ilgiye dair muhabbet,bir parçacık bile eksilmesin!..

Market Mayası ile Tarif Edilen Bir Poğaçayı,Ekşi Maya İle Tecrübe Etmek!

Bu yazıyı yazarken dinlediğim müzik;burada

Gün nasıl başlarsa başlasın,bu bizi ilgilendirmemeli..Olumsuz hava şartları olabilir,ki kış!

Olumsuz ruh halleri olabilir,ki insanız ve hayat hiç de toz pembe değil!

Başlayan günü,kontrol altına almak gerekiyor..Kendi seçimlerimizle..Nasıl istersek öyle..

Düşünce gücü mü denir buna,irade mi,yoksa Pollyanna edebiyatı uygulaması mı demeli?

Hiç fark etmiyor,güzel bir müzik ve en sevdiğimiz herhangi bir uğraş,iki mısra şiir,bir tutam hayal...

Hayatın,istediğimiz,gönlümüzden geçen durum ve şeyleri,kişileri,bize düşündüğümüz an vermemesi yanında,çok çok istesek,yalvarsak,dua etsek de vermediği bir gerçek!!

O halde biz de boş durmamalıyız..Karşı saldırı!!

En sevdiğimiz kişilerin yanı başımızda olduğunu düşünerek işe başlayabilir ve bir fincan sıcak kahveyi,iş yerimizde yada evimizde,bu huzur eşliğinde yudumlayabilir ve daha başka neleri seviyorsak,o işlere kafa yorabiliriz!

Ben de bu sabah,aşırı bir sis içinde kalan ilçeyi,mutfak penceresinden göremezken,içimden tatlı ve aydınlık bir işle uğraşmak gerektiğine karar verdim..Hoş;ilçeyi pencereden görsem de bir,görmesem de..Her halükarda;yabancı...Alışılamaz derecede!

Çok sevdiğim kardeşim ve dostumdan almış ve daha önce de market mayaları ile denemiştim bu poğaça tarifini..

O kadar yumuşak,o kadar cezbedici bir poğaça düşünün,o kadar olur,pamuk ya da bulut misali..

Ekşi maya ile yapılacak bu gün :)

Hamur için gerekenler;

1 şişe soda
1 su bardağı sıvıyağ
1 su bardağı ılık süt
1 yemek kaşığı toz şeker
1 su bardağı EKŞİ MAYA(burada aslında 1 paket ınstant maya olmalıydı asıl tarifte)
2 yumurta(ikisinin akı,birinin sarısı,kalan bir yumurta sarısı,poğaça üstüne sürülecek)
Aldığı kadar un..
Tuz YOK :))

Ekşi mayayı zaten ekmek yapmak için buzdolabından çıkarmıştım..1 su bardağı ekşi mayayı bir kasede bir su bardağı ılık süt ile erittim..Şekeri ekledim.İyice karıştırıp,soda,sıvıyağ,yumurta ve unu da ekleyerek hamuru hazırladım..

Hamurun kabarmasından endişe duyduğum için,tam buğday unu yerine,böreklik,pastalık,özel amaçlı beyaz un kullandım..

Bir buçuk saat dinlenmeye bıraktığım hamuru,süre bitiminde,mandalina büyüklüğünde hamur parçaları kopararak,elimle yuvarlayıp,yağlı kağıt yerleştirilmiş tepsiye dizdim...

Önceden 180 derece ısıda ısıttığım fırına yerleşen poğaçalar,yaklaşık yarım saat sonra,kesinlikle yüzümü güldürecek bir durumdaydılar...

Üst kısımlarına,ayırdığım yumurta sarısını sürdüm..Yumurta sarıları,fırının içinde kızarmış harika bir renk alınca,piştiklerine karar vererek çıkardım..

Her zaman olduğu gibi,ekşi maya yine beni utandırmadı..Yüzümü güldürdü...

Gün de güzel başladı..

Ardından biraz Cemal Süreya okumak,sonra yine,ardından,küçük bir insanla muhabbet etmek,sisleri dağıttı.

Nice parlak güneşli bahar ve yaz günleri,bizi beklesin ve karşılasın dileğimle!...

Bir de asıl mesele,ekşi mayayı kullanmaktan korkmayalım..O hal ediyor :)))

Yanık Bir Ekmeğin Düşündürdükleri...

Bir yer?!..Hiç bir ''ayrıntılı anlatım cümlesi'' olmaksızın?!

Bu fotoğrafa bakarken,bir şeyler düşünüyor musunuz?

Yoksa sadece,öylesine bakıyor musunuz?

Sanmam..İnsan düşünen hayvandır?! Sanki gezegende yaşayan diğer hayvanlar,''düşünemeyen canlılar'' mış gibi!!

Her canlı düşünür,yerde yürüyenler,havada uçanlar,denizde yüzenler,toprağa kök salanlar,hepsi...
Bu durumda,insan,düşünen canlı olma özelliğiyle,ön sırada ve özel değildir!

İnsan,çok kapsamlı düşünen hayvan..Hain,kurnaz,çapraz ilişkilendirme yeteneği gelişkin..
Kalp kırabilen,yalan söyleyebilen,dışlayan,sevgisizliği ve ilgisizliğiyle,karşısındakini ölüme bile sürükleyebilen..Kendi türüne acımasızlığıyla ünlü ama bir o kadar da güçlü,yoktan var edebilen,zamanlara damgalar vuran,zeki,duygulu,sarılmayı da bilen,gözyaşıyla da ağlayabilen;hassas hayvan!

Bu düşünceler nereden geldi?
Kalemi güçlü bir dostumun,geceden bu yana okuduğum,beni bu günden alıp,içsel dalgalara,sorgulara götüren notları,çokça sevdiklerime duyduğum koyu hasret ve üzerinde çalıştığım son ekmek,bana haddimi bildirdi..Hiç bir konuda ''ben tamamım artık'' denemez..İnsan ne kadar da inansa içinde biriktirdiklerine,ne kadar da yetkin olmaya çabalasa,o inandığı ''şeyler silsilesi'',bir anda üzerine yıkılabilir..Düşünebilen canlı olması yetmez,o an..

Bütün konsantrasyonu,yine o düşünme becerisiyle,yok olabilir..

Kendini kandırmaları,bir anlık aydınlanmayla son bulabilir..

Oynadığı hayat oyunundan,ansızın kendini çıkarabilir..

Oyalanırız..Her şey oyalar aslında bizi.''Gerçek olandan uzak'' yaşamaya alışık olabilmek için..Sevdiklerimizden uzak yaşamaya,hayatımızda eksikliğini hissettiğimiz olguların yokluğuna,günlük rutinlerin anlamsızlığına,yaşadığımız coğrafyanın parçası olarak,hayatımızı tükettiğimiz fikrine ve bir gün her şeyin biteceğini bile bile,küçük-büyük olmadık işlere üzülerek yaşamaya alışmak..Bu liste aslında dehşet verici biçimde kabarık bir liste!

Oyalanırız..

Sevdiğimiz,büyük ilgi duyduğumuz bir konuyu seçerek,ona odaklanarak oyalanabiliyor isek,şanslıyız,bir parça..İşin diğer parçasındaki şanssızlık ise,''oyalanmak'' net bir durum bildirisi değil,sisli,flu bir durum bildirisidir!

Yetkin olduğumuzu sanmayın..Ne duygularımızda,ne yeteneklerimizde,ne de ifadelerimizde..Bir anlık dalgınlık,hüzün ve yahut hasret,eğer yoğunsa,her işimizi,al aşağı edebilir :)

Bu ekmeğin hamuruyla çok severek,büyük bir konsantre ile uğraşamadım.

Ekşi mayasını izlerken,keyif duyamadım.

İlk mayalanma ve ikinci dinlenme süresi boyunca,her şey normaldi..Heyhat,güne yoğun bir karmaşa,hasret duygusuyla başladım.

Ekmeğe gidip gelip bakmadım,sevgimi ve ilgimi ona yoğunlaştırmadım..Günün yorgun garipliği,sıkı biçimde duygu bağı kurduğum ekmeklere de yansıyabiliyormuş,anladım..

İlk kuzine(soba) ekmeği olması da cabası..Bu ekmek fena yandı!

Sebebi biliyorum..

Bazen hiç bir şey oyalamaz insanı.Öyle günler,olur.

O gün belki de ihtiyacımız olan,daha fazla oyun oynamaktır.Daha yoğun oyalanmak için bir şeyler icad etmek gerekiyordur.

Gereken şey,oturup da özlemek değildir...

Belki de dışarı çıkmak,en güzel çaredir..Uzun bir yürüyüş ve sakinlikten sonra,bol oksijenin de yardımıyla,belki düzeni kaymış her şeye bir ayar getirilebilir :) Yeter ki akıl edilebilsin..

Arada ekmekler kabarmayabilir,yanabilir,olmayabilir..Olabilir!

Ekmek fotoğrafında gördüğümüz öndeki dilimin yanık kenarı,bir fare tarafından kemirildi..
Evlerimizde,şimdi uzakta olan,bazı ''sevgili fare''lerin,hasretlerinin bitme ihtimali,paylaşımlarımızın ara sıra olabildiği,yabancı zamanlarda dahi olsak,bunun kısa sürmesi,çok önemli :)

Nasıl olsa,hiç bir şey sonsuz değildir :)

Sevmek;mükemmelliğin ta kendisidir,paylaşmak ve sarılmak ise her şey :)

Sık sık,hayatın ne kadar güzel ve doyulmaz olduğunu düşündüren,sonsuz ve vazgeçilmez,büyük sevgilerinizin/sevgililerinizin  olması dileğimle!..