Öğrenmek..Yeniden başlamak..Şehirden köye gelmek..Doğayı fark etmek.. Hayata yeşil bir düzen getirmek..Sonrasında mutfakta ellerini hamura değdirmeden geçen günü boşuna geçiyormuş gibi hissetmek!!işte tam o durumdayım..Üstelik de çok yeni her şey..Çıraklık dönemi..Fakat ekşi maya,tam buğday unu,kepek,fırının ısısı,ekmeğin kulakları,pazardan domates alınacak,odunlar kesilecek vs..bu kelimeler bana şiir gibi geliyor artık.Eklediğim ve ekleyeceğim fotoğrafların her birinde,fırından çıkardığımda,çıtırtısına hayran kaldığım,gönül bağı kurduğum,kesmeye,bölmeye kıyamadığım ekmekleri,organik yaşama dair mutevazi ayrıntıları görebilirsiniz :) Size de imrenerek bir yeşil yola çıkmak nasip olsun..Üzülüyorum ki bu sevdaya şehirde düşmek vardı, Olabilirdi,her şeye rağmen mümkündü...Geç kaldım..Olsun! Hiç başlamayabilirdi de!!
